| Kullanımı: |
IBD, ANCA ile ilişkili vaskülitte (AAV) tanısı
Laktoferrin (Lf), antinötrofil sitoplazmik antikorların (ANCA) antijenlerinden biridir ve nötrofil hücre dışı tuzağı (NET) oluşumunun endojen bir baskılayıcısı olarak işlev görür. ANCA ile ilişkili vaskülitte (AAV) anti-laktoferrin antikorlarının (aLf) prevalansı ve patojenitesi açıklanmamıştır.
Laktoferrin (Lf), nötrofillerin spesifik granüllerinde bulunur. Artrit ve sistemik lupus eritematozus gibi otoimmün bağ dokusu hastalıkları olan hastalarda ANCA için bir hedef teşkil edebilir. Anti-laktoferrin antikorları (aLf) olan lupus hastalarının, aLf'si olmayanlara göre daha yüksek hastalık aktivitesi sergilediğini gösterilmiş olsa da, aLf'nin AAV'deki prevalansı ve patojenitesi henüz net değildir.
Laktoferrin, nötrofillerin aktivasyonu sırasında degranülasyonla salgılanır. Lf'nin aktive edilmiş ve ölmekte olan nötrofillerde nötrofil hücre dışı tuzağı (NET) oluşumu için endojen bir baskılayıcı olarak rol oynayabileceğini bildirmişlerdir. NET'ler, hücre dışı yayılan kromatin liflerinden ve MPO ve PR3 gibi nötrofil hücre içi granül proteinlerinden oluşur. Aşırı NET oluşumunun AAV'nin patogenezinde yer aldığı düşünülmektedir. Laktoferrine karşı otoantikorlar, pANCA olarak sınıflandırılır.
Genellikle romatoid vaskülit, ülseratif kolit ve primer sklerozan kolanjit (PSC) gibi enflamatuar romatizmal ve gastrointestinal otoimmün hastalıklarda bulunurlar. Ayrıca AAV tiplerinde (mikroskobik polianjit (MPA), polianjitli granülomatozis (GPA) ve polianjitli eozinofilik granülomatozu (EGPA)) pozitif bulunabilir. EGPA hastalarında aLf-pozitif hastalarda renal tutulum sıklığı, serum CRP seviyeleri ve Birmingham Vaskülit Aktivite Skoru (BVAS) aLf-negatif hastalara göre yüksektir ve aLf titresi, serum CRP seviyesi ile pozitif korelasyon gösterir.
|