| Kullanımı: |
Fosfolipid sendrom (Hughes Sendromu), Anti-fosfolipid antikor sendromu (APS) tanısı
Anti-fosfolipid antikor sendromu, klinik olarak tekrarlayan tromboz ve preeklemsi, tekrarlayan fötal kayıplar, trombositopeni hikayesiyle ve serolojik olarak anti-fosfolipid antikorların varlığı ile karakterize otoimmün sistemik bir hastalıktır. Primer veya sekonder olabilir. Sekonder APS, otoimmün hastalıklarla (SLE, otoimmün tiroidit, tip III otoimmün poliendokrin sendromu, vaskülitler) birlikte görülür. Kadınlarda görülme sıklığı 1:700 kabul edilmektedir.
Antifosfolipid antikorları; negatif yüklü kardiolipin, fosfatidilserin ve nötr fosfatidil kolin, fosfatidil etanolamin gibi değişik fosfolipidleri ve anyonik fosfolipidlere bağlanan beta-2 glikoprotein-1’ e karşı oto antikorları içerir.
2006 uluslararası konsensüsüne göre APS tanısı için; en az bir klinik semptom, bulgu (vasküler tromboz veya gebelik morbiditesi) ve en az bir laboratuvar kriteri (lupus antikoagülan, anti-ß2 glikoprotein 1 veya anti-kardiyolipin için pozitif sonuç) gerektirir.
Anti-fosfolipid antikor sendromu için laboratuvar tanı kriterlerini karşılamak için en az 12 hafta arayla 2 veya daha fazla fosfolipid antikorunun (kardiyolipin, fosfatidilserin, beta-2 glikoprotein-1) pozitif saptanması gereklidir. Beta-2 GP1 antikorların, APS' li hastalarda tanı için biraz daha spesifik (ancak daha az duyarlı) olduğu bildirilmiştir. Ama IgA tipi antikardiyolipin ve beta-2 GP1 antikorları düşük özgüllükleri nedeniyle APS için tanı kriteri olarak kullanılmaz
|