| Kullanımı: |
Hepatit C enfeksiyonu (HCV) tanısı
HCV enfeksiyonu için laboratuar testleri olarak serolojik veya PCR testleri kullanılır. Bu testler HCV ile enfekte olup olmadığını gösterir; ancak Hepatit C hastalığı tanısı klinik semptomlara, histopatolojiye veya karaciğer hücre hasarının laboratuvar belirteçlerine dayanarak konmalıdır.
Anti-HCV antikorları için tarama testleri, virüsün replikasyonu için önemli olan (NS3, NS4, NS5), HCV çekirdek proteini ve çeşitli yapısal olmayan proteinlerin rekombinant antijen karışımlarını içerir. HCV antikorları genellikle enfeksiyonu izleyen ilk 1-2 ay boyunca saptanamaz, ancak genellikle enfeksiyonun geç iyileşme evresinde (başlangıcından>3ay sonra) saptanabilir. Bu antikorlar virüsü nötralize etmez ve bu viral enfeksiyona karşı bağışıklık sağlamaz. Virüse maruz kalma ile saptanabilir bir HCV antikorunun gelişimi arasında uzun bir gecikme (6 aya kadar) olabilir.
Bağışıklığı yeterli hastalarda bile, hepatit semptomlarının başlamasından kısa bir süre sonra negatif bir anti-HCV sonucu, HCV' yi bu semptomların nedeni olarak dışlamaz, çünkü bazı durumlarda test, testin başlangıcından günler sonra ve hatta haftalar sonrasına kadar pozitif hale gelmez. HBV enfeksiyonunun aksine, insanlarda kullanım için plazma türevlerinin herhangi bir HCV antikoru içermesine izin verilmediğinden, immünoglobulin uygulanmasına bağlı yanlış pozitif sonuç riski yoktur.
Tarama testleri ile tekrar tekrar pozitif olan numuneler, RT-PCR HCV RNA'nın doğrudan tespiti veya HCV'ye özgü antikor doğrulama testleri (HCV RIBA) ile doğrulanmalıdır.
|